Blog

Het maakt mij eerlijk gezegd geen zier uit wat u op het toilet doet en u heeft er, naar ik mag hopen, ook niet om wat ik daar uitvreet maar toch wil ik u uit vrije wil melden dat ik daar gisteravond naar de televisie heb gekeken.  Het is één van de bizarre gevolgen die de komst van de telenetman met zich heeft meegebracht.

Ik was de 19 jaar voorbij toen in mijn ouderlijk huis de telefoon zijn intrede heeft gedaan. Tot dan moest ik eerst tien minuten wandelen naar de dichtstbijzijnde telefooncabine om te kunnen chatten met verre studiegenoten. Een brief schrijven kon uiteraard ook maar dat communicatieplatform gebruikte ik alleen voor friends en volgers die in een straal van vier kilometer rond mijn home woonden. Omdat beëdigde postbodes de frequentie en de hoogdringendheid van mijn tekstberichten nooit konden volgen, bestelde ik mijn messages immers persoonlijk, op de fiets.

Het telefoontoestel in de woonkamer betekende, ondanks de strategisch ongunstige plaatsing, een enorme toename van mijn vrijheid. Als beginnend netwerker en would-be sociaal dier was het  de eerste communicatierevolutie die ik meemaakte sinds de introductie van de kleurentelevisie in ons huisgezin, ik schat tien jaar eerder. De aankoop van een computer laat ik opzettelijk buiten beschouwing. Mijn vader had het ding op de kop getikt bij een collega die zich, na het beëindigen van zijn officiële dagtaak, op autodidactische wijze vervolmaakte als computermechanicien. Het ding was gerecycleerd en geassembleerd uit verschillende andere dingen en bestond, behalve uit een zwartwit-scherm en een klavier, uit een processorbak die grote floppydisks en 3½ inchdiskettes naar binnen sloeg. Vooral vanwege dat laatste soort schijven voelde ik mij bijzonder bij de tijd. Als ik ze echter wilde bezigen als digitaal alternatief voor de brief, was ik ook dan weer aangewezen op mijn fiets om over de informatiesnelweg te razen. Die eerste pc was met andere woorden niet meer dan een tikmachine die op grotere ecologische voet leefde. De belgacomtelefoon daarentegen greep fundamenteel in op mijn manier van leven. Meer nog dan met de ongekende mogelijkheid om wanneer ik het maar wilde vlot te communiceren op lange afstand, overviel het toestel mij destijds met verwondering omdat ik het gemak dat daaruit voortsproot nooit voor mogelijk had gehouden.

Meer dan twintig jaar na de technologische hoogspanning die ik toen ervoer, stond ik gisteren als een kind in een bollenwinkel te kijken hoe de telenetman mijn tv ombouwde tot een Digitale Televisie. Zijn gele pak maakte van de zwarte Alfred een soort  Spiderman die mij kwam redden uit het analoge web van snoeren en kabels. Toen ik hem uitbundig had uitgezwaaid en de voordeur dichtsloeg, kwam ik terecht in een nieuw tijdperk waar de televisie niet langer een dictator is die uur en tijd bepaalt, maar een dienstverlener met de meegaandheid van een labrador en de waakzaamheid van een nachtverpleegster.

Bovendien bleken er plots niet één maar vijf televisies in huis. Met enkele strelingen van het iPhone- of iPadscherm  verschijnt Geena Lisa immers ook live in bad, in bed en naar verluidt ook op andere hotspots zoals de file of op het perron van een vertraagde trein. Maar je stuurt haar ook met het grootste gemak weer weg of snoert haar moeiteloos de mond, zonder daarbij  onbeleefd over te komen of de indruk te wekken dat je de pointe van haar verhaal zult moeten missen. Ergens diep in de ingewanden de digitale wereld wordt er immers voor gezorgd dat je niet eens naar het scherm hoeft te kijken om bezit te kunnen nemen van een onmisbare uitzending of een belangwekkend beeldfragment. Door middel van een floppydisk waarschijnlijk of dank zij een gerecycleerde 3½ inchdiskette. Wonderbaarlijk allemaal.

Ik voorspel dat er moeilijke tijden aanbreken voor uitgevers van populaire toiletdruksels. En ook werkgevers zullen zich wellicht moeten afvragen of ze op hun wc-deuren niet hoognodig ‘tv kijken verboden’ bordjes moeten hangen.

Als u mij nu trouwens even zou willen excuseren, ik moet dringend de digitale revolutie gaan doorspoelen.

Mis geen letter van Schrijfbedrijf KLA-4 dankzij Facebook en Twitter.