Blog

"Een bende crapuul, dat is het!", riep Luc Dupont terwijl de plaatsvervangende sheriff Dirk Dejonghe de deur van zijn kabinet dichttrok en hij de telefoon opnam die al tien minuten overging. De moed zakte Wim Van Herreweghe in de schoenen.

De clownvis uit de Vijver van Wouter Vandenhaute had de opdracht gekregen om de burgemeester het slechte nieuws over de aankomst van de Ronde van Vlaanderen te melden. Hij wist dat hij de burgervader daar geen plezier mee zou doen maar hij ging ervan uit dat Dupont uit een deftige familie kwam en hij dus ook in tegenslag voornaam zou blijven. En aangezien hij zich de jongste maanden in tegenslagen had kunnen vervolmaken, zou zijn telefoontje dus een routineklus worden.

"Excuseer burgemeester, ik wist niet dat u alreeds op de hoogte waart gesteld van het feit dat Oudenaarde met de trofee is gaan lopen", stamelde hij nu. "We kunnen dit dossier hopelijk op een beschaafde manier afhandelen. Ik zal u dus geen apatische bommel met het charisma van een afgesleten remblokje noemen. Wij bij Flanders Classics hebben een grenzeloos respect voor mensen. We hebben dat gemeen met onze collega's van Woestijnvis. Hun televisionele reportages en hoogwaardig entertainment overstijgt het gratuit schelden en te kijk zetten van mensen die beter tegen zichzelf beschermd kunnen worden."

Even bleef het stil tussen de gecapitonneerde wanden van het stadhuis. "Waarde vriend," antwoordde Dupont. "Ik sta op het punt om die nieuwe Ronsische jeugdbeweging op te pakken, die de jongste weken in onze stad ad random burgers aftuigt. Ik laat de witteboordcriminaliteit dus met plezier over aan mijn goede confrater Marnic Demeulemeester. Meer nog, ik ben uw voorjaarscriterium liever kwijt dan rijk. Los van het feit dat ik koers altijd al een sport heb gevonden voor mensen die te klein zijn om te dunken, sta ik op de Ronde van Vlaanderen liever op de Muur dan ergens in een zijstraat van de Doorniksesteenweg, om daar in een houten kot toegangskaartjes te scheuren. Maak ik mijzelf duidelijk?"

"We hebben de Muur geschrapt", antwoordde Nemo bedeesd.

"Wat hebt ge?", vroeg Dupont.

"We laten de Muur en bij uitbreiding heel Geraardsbergen links liggen. Wouter vindt het schadelijk voor het imago van Vlaanderens Mooiste dat het peloton een stad aandoet waar jaarlijks het Belgische record bier achterover slaan scherper wordt gesteld, zonder dat hij daar een percent op heeft. Het was vooral Johan Museeuw die daarop aangedrongen heeft. Johan drinkt liever wijn, en aangezien hij als Vlaamse Leeuw toch heel wat aanzien geniet in wielermiddens, vond Wouter zijn mening belangrijk."

Dupont kreeg plots zin om de aanspreking, waarmee hij zijn gesprek met de koersdirecteur van de Ronde per abuis begonnen was, te herhalen. "Ge hebt de Muur van Geraardsbergen uit het parcours geschrapt omdat Johan Museeuw u dat geadviseerd heeft? Door welke hondsdolle hond zijn jullie gebeten zeg? Om in Museeuw een ambassadeur voor om het even welke zaak te zien, moet ge toch wel al serieus radeloos zijn. Dat is gelijk Walter Kerckhove Yves Lenoir zou aanraden om de Fiertel voortaan maar langs de Cesar Snoecklaan te laten passeren."

"Heeft die Lenoir niet ooit nog een rit in de Tour gewonnen?", wou Wim nog weten. Waarna Dupont de hoorn heeft dichtgegooid om vervolgens naar Yves Leterme te bellen om te vragen of er bij de Oeso geen vacatures meer waren.

Claire