Blog

Toen de e-mail nog een brief was, heette een breedbandverbinding nog gewoon een ‘koersfiets’. Om de hele dag on line te zijn met je lief volstond het niet om op msn ‘hvj’,‘ly’,‘daj’ of ‘wdwnskn’ te tikken en vervolgens op enter te drukken. Je moest je lyrische gedachten een beetje weten te verwoorden in een brief, een enveloppe zoeken, lekker likken en vervolgens met je tong op je stuur naar de andere kant van de stad fietsen om de boodschap in haar brievenbus te droppen. Desnoods een keer of vijf per dag of nacht, aangezien de houdbaarheid van romantische gedachten zeer kort is en altijd prior. De brief is uitgevonden omdat je niet alle dagen cadeautjes kan kopen, daar kan geen discussie over bestaan. Een brief in de brievenbus vinden, hem vastpakken en ter hoogte van de deurmat besnuffelen, inschatten, bekijken is net zo spannend als inpakpapier van een geschenkje losscheuren. Wat zit erin? (Sommige brieven geven hun geheim meteen prijs omdat er een venster in zit. Je hoeft er niet eens door te kijken om te weten dat de milde schenker geld van je wil. Een grote boodschap, zeg maar.) Kan je afleiden met welk gevoel de brief in de enveloppe werd gestopt? Je gokt, zodat je straks kan vergelijken met wat er echt staat geschreven. Herken je het handschrift? Heeft de boodschapper er zich snel snel vanaf willen maken? Hangt de postzegel recht? Doet de gedachte dat hij er aan heeft liggen lebberen je kokhalzen of had je zelf het flapje willen zijn? Het is een wetenschap die ik graag mocht beoefenen. In de bronsttijd liep ik dan ook makkelijk een keer of twintig per dag het tuinpad af om het deurtje van de brievenbus op een kier te trekken. Het was even verslavend als een heroïnecocktail. Meestal bleken mijn geliefden echter veel minder goede fietsters dan ik. Het valt niet mee om vast te stellen dat de brief op sterven na dood is. Er zit voor een romantische held als ik weinig anders op dan te proberen om de digitale versie ook een beetje opwindend te vinden. Toen ik na vijf weken off line te zijn geweest mijn digitale brievenbus maar weer eens opentrok, lagen bijna negenhonderd cadeautjes te wachten. De meeste afzenders hadden echter niet eens de moeite gedaan om ze in te pakken. Zo had ik meteen door dat ene meneer Long Erection mij the benefits of Viagra wou aanprijzen. Zijn collega Hard Fuck deed hetzelfde, maar dan goedkoper. Ik kon zijn percentje wel appreciëren nadat ik de grote boodschappen van de heer Pleasurable Orgasms en mevrouw Pussy Wild had gelezen. Vanop het muismatje heb ik de stapel echter in de vuilnisbak gekieperd. Dat ze eerst eens fatsoenlijk een cadeaulint leren strikken.