Blog

Er is de voorbije dagen serieus de zot gehouden met mijn waarden- en normenpatroon. Goed en kwaad, ik weet het even niet meer. Als ik koning van België was, dan was het simpel. De regering zou mij een paar dagen in de onmogelijkheid stellen om te regeren en daarmee was de kous af. Doch bij mij woelt en zwiept en stormt het daarboven al een paar dagen als een herfststorm in een subtropische novembermaand. Een najaarsdepressie meent mijn vrouw. Ik weet het niet. Oordeel zelf, maar niet te snel.
Je zit aan de toog van je stamcafé, in een stad waar 24 procent van je toerekeningsvatbare medeburgers voor extreemrechts heeft gestemd. Je drinkt whisky, je bent in knap gezelschap, het is gezellig. En dan hoor je dit: "En moet dat geweer dienen om negers neer te schieten of Marokkanen? Neen, serieus, dat is een groot verschil. Als het voor negers is dan moet ik u daar een vizier bij verkopen, want negers kunnen rap lopen. Voor Marokkanen is dat niet nodig, die zijn daar te tam voor." En dat : "Weet je waarom vrouwen in een boerka altijd zo dik zijn? Het is daar binnen altijd donker dus mogen die tijdens de ramadan ook overdag eten."
Volgende situatie. Nico (23) is een slimme kerel en rad van tong. Hij vertelt mij over zijn moeilijke jeugd en over zijn fout gelopen schooltijd waarin hij twee keer over Frans is gestruikeld. Dat hij er dankzij een opleiding van de VDAB bijna in geslaagd was om informaticus te worden. Hij opent zijn hart en droomt zich een toekomst die hopelijk realiteit zal worden. Hij heeft een vriend in de muziekbusiness die hem misschien aan een job als roadie kan helpen en hij schrijft zelf teksten voor een rapgroepje. "Er zijn mogelijkheden", zegt hij, "in de Vlaamse rapwereld gebeurt al jaren niets vernieuwends meer." Omdat hij in afwachting zijn tijd niet wou verdoen is hij in het tweedekansonderwijs met een opleiding kantoor begonnen. "Dan haal ik tenminste een diploma. En aangezien ik er bitter weinig moet voor doen om te slagen, heb ik tijd zat om mijn makkers te helpen die het moeilijker hebben met studeren."
Bent u eerst ook zo kwaad geworden omwille van het sluipend racisme dat zich, vermomd als een goeie mop, even ongemerkt naar binnen laat werken als urinesporen op een borrelnootje? En voelde u het hart week en de ooghoeken nat worden bij Nico’s verhaal? Dat siert u. Maar het is maar de helft van het verhaal. Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat de moppentapper met dienst stand-upper Raf Coppens was tijdens een try-out van zijn nieuwe show. En dat Nico een paar jaar geleden een roofmoord heeft gepleegd en daar nu zijn tijd voor uit zit in de gevangenis van Oudenaarde. Maar goed, nu u dat weet, verandert dat iets aan de essentie van beide boodschappen? Denk daar maar eens diep over na. Tenzij u uiteraard vindt dat ik mij druk maak om niets.

Koffie & Croissant, Het Nieuwsblad 08/12