Blog

Rudy De Bock is net terug van zijn twintigste bezoek aan de wildernis van Kodiak Island en Katmai, op Alaska. Hij sloeg er opnieuw zijn tenten op tussen de grizzlyberen die daar wachten tot de zalm komt aanzwemmen. “Een jaar niet oog in oog gestaan met die machtige dieren, is een jaar niet geleefd.”

Leven tussen dieren die tot de gevaarlijkste van de planeet behoren, is niet voor iedereen weggelegd. Rudy De Bock kan echter niet meer zonder. Sinds zijn eerste ontmoeting met een grizzly in het Yellowstone National Park in de Verenigde Staten neemt hij het voor hen op.

“Op Kodiak Island leven om en bij de 3.500 bruine beren”, vertelt hij. “Elk jaar mag er gedurende een beperkte periode op gejaagd worden. Voor de overheid is dat een mooie bron van inkomsten want een jachtvergunning kost ongeveer 15.000 euro. Ik heb het er echter moeilijk mee dat rijke snobs die prachtige dieren komen neerleggen om ze als trofee in hun salon op te zetten. Terwijl Beren schieten op Kodiak even moeilijk is als een Duitse scheper neerknallen op het voetpad. Ik ijver ervoor om de jacht te vervangen ecotoerisme.”

Rudy maakt er een erezaak van om enkele maanden per jaar met de beren samen te leven. Gewapend met alleen maar een fototoestel.

,,Een beer is niet agressief tegenover de mens, anders was ik al lang verscheurd. Beren hebben er veel minder problemen mee om met de mens samen te leven, dan de mens met de beren. Ik ga er steeds van uit dat ik te gast ben in hun woongebied en dat ik mij aan hen moet aanpassen. Ik denk er dan ook niet aan om een wapen mee te nemen. Het is een kwestie van respect. Het is fascinerend om te zien dat zulke grote roofdieren verdragen dat ik met mijn tentje tussen hen ga staan. Een mysterieuze, bijna mystieke ervaring.”

Hij is zich evenwel bewust van het gevaar. Timothy Treadwell die dezelfde passie deelde, heeft dit met hun leven moeten bekopen.

,,Timothy en ik konden het goed met elkaar vinden. We wisten dat we door onze aanwezigheid in de wildparken de stropers tegenhielden. Hij werd echter overmoedig en begon de beren ook aan te raken. Dat is vaak erg verleidelijk maar ik doe het nooit. Onze aanwezigheid in de wildernis is nuttig, maar je moet het gevaar onder ogen blijven zien. De biologen daar stellen mij gerust: volgens hen zal ik eerder gedood worden door een kogel van een stroper dan door een beer.”

Mis geen letter van Schrijfbedrijf KLA-4 dankzij Facebook en Twitter.