Blog

Toen we anderhalve week geleden in Ljubljana aankwamen, wist mijn vrouw dat toeristen uit Vlaanderen de stad vaak vergeleken met Gent. Ik was het daar meteen mee oneens omdat ik vind dat de hoofdstad van Slovenië Gent in het kwadraat is. Bij uitbreiding wint het land trouwens in zijn geheel nog een handvol vergelijkingen.

Neem nu de openbare wegen. Je mag van een lidstaat van de EU verwachten dat je geen 4x4 nodig hebt om je van het centrum naar de periferie te verplaatsen. Ons eigen land scoort wat dat betreft niet zo hoog maar Slovenië heeft wegen waar een beetje biljarter spontaan keu en ballen van tevoorschijn haalt. Het asfalteren en heraanleggen gaat daar sinds de breuk met de rest van Joegoslavië, exact twintig jaar geleden, zo hard dat mijn gps er even voor Bled al meteen het noorden bij verloor. De signalisatie is echter voortreffelijk zodat je in geen tijd oog in oog staat met het enige eilandje dat de staat rijk is. Vanuit kamer 120 van Hotel Golf - vier **** met dank aan Sava Hotels voor de ongevraagde upgrade - kan je loepzuiver het repertoire van Bobbejaan Schoepen meevolgen dat bij valavond even verderop in de kroeg wordt gezongen. De oever van Lake Bled is meteen de vreemdste plek vanwaar ik De Lichtjes van de Schelde ooit heb zien schijnen.

Slovenië dat zijn de Alpen. De bergen die daarbij horen benaderen zo mogelijk beter het cliché dan om het even welke landschapsplooi in buurland Oostenrijk. Chalets met pelargoniums op de vensterbank, koeien met bellen en onwelvoeglijk riekende kazen incluis. Ik wil je met aandrang vragen om bij je bezoek zeker Logarska Dolina aan te doen. Je bereikt de vallei vanuit het onooglijke Luce nadat je wat langs de Savina rivier hebt gezigzagd. Na de zoveelste draai word je omringd door een adembenemende cirque op het einde van een werkelijk idyllische vallei. Zoals die van Gavarnie maar dan zonder dat je je in Blankenberge waant of op een pony op de kermis.

De wandelpaden zijn trouwens beter onderhouden en duidelijker uitgepijld dan in welk ander Alpenland dan ook. Wandelend kan je bovendien goed oordelen over de netheid van de bermen en het restafval dat zich daar bijvoorbeeld in onze EU-deelstaat EU ophoopt. Niets daarvan in het vergeten stukje hemel, zoals de Slovenen hun Former Yugoslav Republic noemen. Slovenië is amper 21.000 vierkante kilometer klein maar dat is bijzonder bedrieglijk aangezien het land ondergronds gewoon nog een aardig stuk doorloopt. Voor wie de grotten van Han al adembenemend vindt, is de Karst regio tussen Ljubljana en de Adriatische kust een soort paradijselijke versie van de hel.

De kust zelf is 46 kilometer lang. Toegegeven, hier verliest Slovenië de race met België. Voor het zandstrand hoef je niet naar daar. Wie wil zonnebaden moet zijn handdoek kwijt op de rotsblokken die het Venetiaans aandoend stadje Piran tegen de zee beschermen. Piran zelf heeft dan weer zoveel middeleeuwse charme dat je je weigert te ergeren aan de automobilisten die je, ondanks het inrijverbod, toch nog van de kustweg tussen de aangemeerde vissersbootjes drummen.

Maar we waren vertrokken in de hoofdstad. Voor sfeerhoeren en andere flaneerders een upgrade van studentenstad Gent dus. De architectuur is een mix van barok en art nouveau. Er zijn tientallen restaurants, cafés, winkeltjes, terrassen en koffiehuizen langs de Ljubljanica waardoor de ochtendwandeling met ontbijt naadloos kan overgaan in het aperitief, de lunch, de koffieklets, het diner en een heel lang avondje uit. De straatanimatie krijg je er tussendoor bij voor wat kleingeld. En terwijl je toch je portemonnee bovenhaalt kan je ook de bedelaar op de Tromstovje brug gelukkig maken. Dat zijn drie bruggen in een, waarmee de stadsarchitect Joze Plecnik zichzelf onsterflijk heeft gemaakt.

Mijn voorkeur gaat weliswaar uit naar het gloednieuwe doorkijkexemplaar dat tweehonderd meter oostelijker ligt. Door de glazen vloer kan je daar de bootjes zien voorbij schuiven. Vanuit de bootjes bespied je dan weer, geheel buiten je eigen wil om of onder het mom van een architectuurstudie, de onderkant van de passanten terwijl die, geheel opgaand in de romantische setting, hun hangsloten aan de leuning vastklikken.

Gent heeft wat in te halen!